امروز: یکشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۲۱:۴۷
تعداد بازدید: ۵۷۵

خشوع به حالتی گفته می‌شود که جسم و روح انسان در برابر شخص بزرگ یا حقیقت مهمی مؤدب و متواضع می‌گردد و آثار این احوال در بدن نیز ظاهر می‌شود.

کد خبر: ۲۶۱۵
تاریخ انتشار: سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۲۳:۰۱

" حرف لر " نوشت:

در آیه 1 و 2 سوره مؤمنون آمده است: "قد افلح المؤمنون*الذین هم فی صلاتهم خاشعون: مؤمنان رستگار شدند*آنها که در نمازشان خشوع دارند."

 

در آیه دوم، خداوند صرف خواندن نماز را از ویژگی‌های مؤمنان بر نمی‌شمارد بلکه خشوع در نماز را از ویژگی‌های آنان ذکر می‌کند.

خشوع به حالتی گفته می‌شود که جسم و روح انسان در برابر شخص بزرگ یا حقیقت مهمی مؤدب و متواضع می‌گردد و آثار این احوال در بدن نیز ظاهر می‌شود.

این آیه مبارکه می‌گوید که نماز مؤمنان الفاظ و حرکاتی بی‌روح نیست بلکه به هنگام نماز چنان حالت توجه به پروردگار در آنها پیدا می‌شود که از غیر او می‌گسلند و به او می‌پیوندند و چنان غرق حالت تفکر و حضور و راز و نیاز با پروردگار می‌شوند که این حالت بر تمام ذرات وجودشان اثر می‌گذارد.

از پیامبر اسلام(ص) روایت شده از خشوع منافقانه به خدا پناه برید. به ایشان عرض شد خشوع منافقانه چیست؟ فرمودند "اینکه بدن کسی را خاشع ببینید در حالی که قلبش خاشع نباشد."

حضرت امام خمینی(ره) در کتاب آداب الصلوه آورده‌اند:

"یکی از اموری که ازبرای سالک در جمیع عبادات خصوصا نماز که سرآمد همهء عبادات است و مقام جامعیت دارد لازم است، خشوع است. و حقیقت آن عبارت است از خضوع تام ممزوج با حب، یا خوف .  و مراتب خشوع به حسب مراتب ادراک عظمت و جلال و حسن و جمال است. و چون امثال ماها بااین حال از نور مشاهدات محرومیم ناچار باید درصدد تحصیل خشوع از طریق علم یا ایمان برآییم.  قال تعالی: قـَد أفلـَح المومِنون الذینَ هُم فی صَلاتِهـِم خاشِعون«همانا رستگارشدند مومنانی که درنمازشان خاشع‌اند» (سوره مومنون ۱/۲)  که باید خشوع در نماز را از حدود و علائم ایمان قرار داده؛ پس هرکس درنماز خاشع نباشد، به حسب فرموده ذات مقدس حق از زمرهء اهل ایمان خارج است و نمازهای ماها که مشفوع با خشوع نیست از نقصان ایمان یا فقدان آن است."

برای تحصیل خشوع و حضور قلب در نماز و سایر عبادات، این کارها توصیه می‌شود:

1-بدست آوردن چنان معرفتی که دنیا را در نظر انسان کوچک و خدا را در نظر او بزرگ کند تا هیچ کار دنیوی نتواند به هنگام راز و نیاز با معبود، نظر او را به خود جلب و از خدا منصرف کند.

2-توجه به کارهای پراکنده معولاً مانع تمرکز حواس می‌شود؛ و هر قدر انسان توفیق پیدا می کند که مشغله‌های مشوش و پراکنده را کم کند، به حضور قلب در عبادت خود کمک کرده است.

3-انتخاب مکان نماز در این امر اثر دارد و به همین جهت، نماز خواندن در برابر اشیاء و چیزهایی که ذهن انسان را به خود مشغول می‌کند مکروه است. به همین دلیل معابد مسلمانان هر قدر ساده‌تر و خالی از زرق و برق و تشریفات باشد، بهتر است چرا که این وضع به حضور قلب کمک می‌کند.

4-پرهیز از گناه نیز عامل مؤثری است. زیرا گناه، قلب را از خدا دور می‌کند.

5-آشنایی به معنای نماز و فلسفه افعال و اذکار آن، عامل مؤثر دیگر است.

6-انجام مستحبات نماز و آداب مخصوص آن، چه در مقدمات و چه در اصل نماز کمک مؤثری به این امر می‌کند.

7-مراقبت و تمرین و استمرار. بسیار می‌شود که در آغاز، انسان در حال نماز یک لحظه کوتاه تمرکز فکر پیدا می‌کند اما با ادامه این کار و پیگیری و تداوم آن، چنان قدرت نفسی پیدا می‌کند که می‌تواند هنگام نماز همه دریچه‌های خود را بر غیر معبود ببندد.

انتهای پیام/

منابع:

1-تفسیر نمونه 2-تفسیر المیزان 3-آداب الصلوه امام خمینی(ره)

گردآورنده:اسدالله محبی

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
سرباز صفرداخلی
وبلاگ نویسان استان لرستان